Wady psów myśliwskich

Wady psów myśliwskich dzielimy na 2 podstawowe grupy:
• Wady zasadnicze – uniemożliwiające lub utrudniające polowanie z psem
• Wady drugorzędne – które może posiadać każdy pies myśliwski układany po amatorsku

Do wad zasadniczych należą:
• Lęk przed strzałem – który może być następstwem błędów w wychowaniu i szkoleniu lub może mieć charakter genetyczny (wrodzony), przekazywany przez rodziców. Objawia się to tym, że pies na odgłos strzału ucieka, chowa się, w skrajnych przypadkach ogarnia go przerażenie na sam widok strzelby.
• Nacinanie (narzynanie) zwierzyny – Najczęściej przy6czyna nacinania jest złe wychowanie i wadliwe szkolenie psa (brak nadzoru w czasie wyszukiwania i aportowania)
• Zakopywanie zwierzyny (pies grabarz) – jest to cecha odziedziczona po przodkach, psy mogą tez zagrzebywać zwierzynę o nieprzyjemnym dla nich zapachu, aby się ta cecha nie rozwijała.
• Memłanie i gniecenie zwierzyny – polega na silnym i gwałtownym chwytaniu ,ściskaniu i ponownym wypuszczaniu zwierzyny drobnej w czasie aportowania. Żywa i ciepła zwierzyna bardziej podnieca psa, jeśli w więc, młodego, z dużą pasja wyżła weźmie się na polowanie bez odpowiedniego przygotowania w aporcie, może się on wtedy nauczyć memłania i gniecenia. Memłania uczą się też szczenięta, którym daje się do zabawy różnego rodzaju piłeczki i wypchane zabawki.
• Nadmierna pasja i ciętość – pasja i ciętość, to na ogół zalety psa, ale w nadmiarze przekształcają się w poważną wadę. Takie wyżły rzucają się po strzale na zwierzynę lub gonią zające i są nie do opanowania przez myśliwego.
• Lęk przed wychowawcą - powstaje na skutek niewłaściwych i zbyt drastycznych metod szkolenia. Pies staje się zastraszony, chodzi z obniżonym zadem i podwiniętym ogonem nie robi żadnych postępów w szkoleniu.
• Pies przetresowany – staje się wtedy, gdy przewodnik zbyt wiele żąda od psa i stosuje rygorystyczne metody szkolenia. Jego pasja myśliwska zostaje stłumiona, zwierzyna go nie interesuje, nie chce przekładać pola, boi się zrywających bażantów, nie reaguje nawet na widok uciekającego zająca, niektóre ćwiczenia wykonuje poprawnie, ale nie nadaje się do polowania.

Wady psów nie posiadające zasadniczego znaczenia dla wartości użytkowej psa:
• Ciągnięcie na smyczy, niewłaściwe chodzenie przy nodze
• Agresja wobec ludzi lub innych psów
• Nieprzychodzenie do nogi na zawołanie
• Gryzienie mebli, butów itp.
• Choroba lokomocyjna
• Żebractwo
• Nadmierna otyłość
• Pies bojaźliwy
• Pies nieobyty – odpowiada ludzkiej nieśmiałości.

Prawie wszystkie wady można wyeliminować, ale lepiej im zapobiegać.

Opracowano na podstawie:
• J. Woźniak, Szkolenie psów, porady praktyczne, Łowiec Polski Warszawa 2000