" Z miłości do zwierząt wyrasta zrozumienie ich cierpień ..."
P. Teichmann "Gdy zachoruje pies"

UDAR CIEPLNY - HIPERTEMIA

Definicja - jest to skutek przegrzania organizmu psa.

Psy posiadając futro, lepiej sobie radzą z zimnem niż ze zbyt wysoką temperaturą otoczenia. Psy nie mogą wydalać nadmiaru ciepła z organizmu w inny sposób niż tylko ziejąc, ponieważ się nie pocą, jest to jedyny sposób na schłodzenie organizmu. Jeśli temperatura otoczenia staje się zbyt wysoka to, to ziajanie, jako metoda na schłodzenie organizmu, staje się bezskuteczna. Temperatura ciała psa się gwałtownie podnosi i jeśli nie zostanie w porę obniżona, może szybko dojść do jego śmierci. Szczególnie niebezpieczne jest przegrzanie głowy, co może doprowadzić do zapalenia opon mózgowych. Na udar cieplny najbardziej narażone są psy posiadające krótką kufę, szybciej u nich dochodzi do przesuszenia śluzówek, przegrzania i odwodnienia się organizmu. Dotyczy to również szczeniąt, u których kufa jest w trakcie rozwoju i jest znacznie krótsza niż u osobników dorosłych, szczenięta posiadają też mniej wydajną powierzchnię schładzania. Na udar cieplny narażone są też psy posiadające długą i gęstą sierść. Dodatkowymi czynnikami, które niekorzystnie wpływają na radzenie sobie w wysoką temperaturą w upalne dni są także: otyłość, podeszły wiek, choroby układu krwionośnego i układu oddechowego, brak aklimatyzacji do nowych warunków środowiskowych oraz zbyt duży wysiłek fizyczny w niesprzyjających warunkach np. przebywanie w pozbawionym drzew terenie, w pełnym słońcu. Kiedy temperatura ciała zwierzęcia wzrasta powyżej 41 stopni C (hipotermia), rozpoczyna się proces denaturacji białek (utrata właściwości), nieodwracalnych zmian w komórkach i tkankach, a następnie ich obumierania.

Objawy

Na udar składa się wiele czynników, które wynikają z niewydolności krążeniowo oddechowej oraz zaburzeń gospodarki wodno elektrolitowej.


Jeśli wstąpiło:

Należy natychmiast obniżyć temperaturę ciała, przenieść zwierzę w chłodniejsze miejsce, oczyścić pysk ze śliny i zapewnić psu dostęp świeżego powietrza. Podać wodę do picia, szczypta soli dodana do wody uzupełni sól utraconą podczas ziajania. Należy też schładzać ciało psa - szczególnie tył głowy i szyi okładając chłodnymi ręcznikami, mierzymy też temperaturę ciała w odbytnicy. Nigdy nie polewamy psa strumieniem wody z wodociągu np. z węża ogrodowego, ani ni przykładamy do ciała lodu, ponieważ może to spowodować odmrożenia. Można wykonywać lekki masaż łap, w celu pobudzenia krążenia krwi. Udajemy się do weterynarza.


Jeśli do powyższych objawów dołączyły:
Należy natychmiast obniżyć temperaturę ciała oraz postępować jw. i niezwłocznie udać się do weterynarza.
Jeśli pies jest:
Należy obniżyć temperaturę ciała, przeprowadzić reanimację oraz natychmiast udać się do weterynarza.

Udar cieplny jest zagrożeniem życia psa, dlatego też, niezbędne jest szybkie działanie ratownicze oraz bezzwłocznie przewiezienie psa do weterynarza, niestety musimy się liczyć z ewentualnością utraty życia przez psa o ile pomoc ta nadejdzie zbyt późno. Pies po przebytym udarze powinien przez kilka dni pozostawać pod kontrolą lekarza weterynarii. Po unormowaniu stanu czworonoga, należy unikać sytuacji, które mogłyby spowodować ponowne przegrzanie, gdyż przebyty udar cieplny predysponuje zwierzaka do kolejnych takich incydentów. Należy pamiętać, że nie podajemy psu żadnych leków bez zalecenia weterynarza, nie poimy na siłę i nie schładzamy bardzo zimna wodą.


Zapobieganie przegrzaniu:

Jeśli jest się świadkiem bezmyślności człowieka i widzi cierpiącego pozostawionego w samochodzie bądź przy budzie psa, należy niezwłocznie powiadomić odpowiednie służby tj. policję, straż miejską, lub Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami.


Opracowano na podstawie: