Św. Hubert – Historia czy legenda

 

Postać patrona myśliwych – św. Huberta – zna każdy, od najmłodszego do najstarszego człowieka. Jest to postać historyczna, a dla myśliwych, leśników i koniarzy szczególna spośród świętych. Jego żywot owiany jest wieloma mitami i legendami, lecz legendy, te są barwne i pełne wartości chrześcijańskich. Historyczne źródła podają, że Hubert urodził się w 655 roku w książęcej z Brabancji. Był synem Bertranda de Guienn, księcia Akwitanii. Ponoć to po nim odziedziczył zamiłowanie do myślistwa. Jedno z podań dowodzi nawet, że w wieku 14 lat podczas polowania na niedźwiedzie, uratował swemu ojcu życie. W wieku 18 lat Hubert opuścił dwór Teodoryka, u którego był paziem, i udał się na dwór krewnego Pepina, władcy Frankonii. Tam to właśnie wiódł swoje słynne hulaszcze życie, lekkie i beztroskie. Pasowany był na rycerza oraz mianowany na mistrza dworu i wielkiego łowczego.
 

W 682 roku poślubił księżniczkę Floribanne z Leuven, z którą miał syna Floriberta.

W okresie tym Hubert zaznawał wszelkich życiowych uciech, a łowy były jego największą z pasji. Bez umiaru oddawał się konnym pogoniom za zwierzyną – polował w słynącej z obfitości zwierzyny – Puszczy Ardeńskiej. Swoje zachcianki realizował nawet po nagłej śmierci zony.
Jednak do czasu.


W Wielki Piątek 695 roku (niektóre podania mówią o wigilii Bożego Narodzenia), książę uganiał się ze sforą psów po lasach za zwierzyną, lecz jak donosi legenda, nagle jego wierne psy zamilkły, zaniechały gonu, przywarowały, a Hubertowi ukazał się potężny biały jeleń, ze świetlistym krzyżem między rogami. To właśnie wtedy, serce Huberta drgnęło i wspomniało bogobojne życie, jakie powinien prowadzić. Hubert zaniechał polowania i zgodnie z boskim objawieniem wyruszył, do Mastrich, po życiowa poradę do Biskupa Lamberta. Pod jego wpływem porzucił dwór królewski, syna powierzył opiece swemu bratu Eudonowi a swój majątek rozdał ubogim. Pod okiem Biskupa rozpoczął działalność misjonarską i studia nad wiedza kanoniczną. Podobno spędził nawet 7 lat w Puszczy Ardeńskiej prowadząc tryb życia pustelnika.


Po tym okresie przyjął święcenia kapłańskie w 705 roku. Za radą Biskupa udał się w pielgrzymkę do Rzymu; (nieszczęśliwy) los sprawił, że tego samego roku Biskup Lambert został zamordowany przez zwolenników Pepina, a jego następcą został pielgrzymujący Hubert; z rąk Papieża otrzymał sakrę biskupią, czyli stułę oraz klucz, których dotknięcie miało leczyć choroby.
 

Po powrocie do Mastrich Hubert żarliwie głosił Ewangelię, odznaczał się ścisłym stosowaniem postu i układaniem pięknych modlitw. Swoje dochody biskupie nieprzerwanie oddawał biednym. W 717 roku przeniósł siedzibę biskupstwa do Liege, do którego w 720 roku dokonał uroczystego przeniesienia relikwii św. Lamberta.

Hubert zmarł 30 maja 727 roku. Niektóre źródła podają, że przyczyna jego śmierci była wścieklizna wywołana na skutek ukąszenia w rękę. Pochowany został początkowo w bocznej części kościoła św. Piotra w Liege. Krótko po śmierci, za zasługi wśród pogan Hubert został kanonizowany ogłoszono go także głównym patronem myśliwych. Jego relikwie poświęcono i złożono wówczas na głównym ołtarzu kościoła św. Piotra. Okazało się wówczas, iż mimo upływu czasu (miało to miejsce w 743 roku) jego ciało pozostało nietknięte rozkładem a z grobu dochodziła ponoć przyjemna woń.

W roku 825, we wrześniu, relikwie Huberta przeniesiono do pobliskiego miasteczka Andange i złożono w kościele na głównym ołtarzu. Miejscowość ta od tamtej pory po dziś dzień nosi nazwę Saint – Hubert, a kościół zyskał miano Bazyliki św. Huberta.


Dzień poświęcenia relikwii Huberta – 3 listopada, został uznany przez kościół za dzień liturgicznego wspomnienia świętego. Jego kult rozprzestrzeniał się szybko, by niebawem objąć całą Europę z Anglią.  W XI wieku wchłonął w siebie legendę o św. Eustachym poprzednim patronie myśliwych. Znak wieńca z krzyżem jest od 1946 roku, oficjalną odznaką Polskiego Związku Łowieckiego (od roku 1953 ze względów politycznych nie używany). Medal Św. Huberta ustanowiony w 1993 roku, nadawany jest za szczególne zasługi dla kultury łowieckiej.


Opracowano na podstawie:
• “Święty Hubert - historia i legenda” Krzysztof J. Szpetkowski 
http://www.barbertownsportsmensclub.com/sthubert.htm
www.mojageneracja.pl
http://www.lowiecki.pl/suchy/patron.htm

 


Źródło św. Huberta
Do Polski, kult Huberta trafił także, o czym świadczy istnienie Bractwa Religijnego w Chełmży, pod wezwaniem św. Huberta.


Także Polska ma swoja legendą o myśliwym, który nie szanował świąt- legenda ta mówi o miejscu położonym niedaleko Wiktorowa, gdzie ze zbocza niepozornej góry bije źródełko, bardzo ponoć wydajne, gdyż daje ok. 8 litrów wody na minutę a jego wody posiadają właściwości lecznicze. Baśń-legenda mówi o myśliwym z pobliskiego Kierzkowa, który nie szanował ani zwierzyny, ani dni świętych - polował nawet w niedzielę. Gdy przyczaił się na zwierza, zauważył, że sam Lucyfer prowadzi mu pod lufę dorodnego jelenia. Wystrzelił w niego, ale wystrzał rozjuszył rogacza, który rzucił się na myśliwego, mocno go raniąc. Myśliwy stoczył się po urwisku do niewielkiego zagłębienia, z którego zaraz wytrysnęła woda, kiedy napił się tej wody, odzyskał siły. Źródlisku nadano nazwę św. Huberta - patrona myśliwych.


Opracowano na podstawie:
http://www.wylatowo.pl